Wywiad z Edouardem Louisem: "Harry Potter uratował mi życie. Myślę, że to lepsze niż wiele poważnej literatury "

Wywiad z Edouardem Louisem: "Harry Potter uratował mi życie. Myślę, że to lepsze niż wiele poważnej literatury "

[ad_1]

Tpolemiczny francuski pisarz Edouard Louis pije kawę ze swoim agentem, śmiejąc się i uśmiechając, czekając na mnie w biurze w londyńskim Bloomsbury. Dla autora wściekłego manifestu potępiającego klasy polityczne za to, co nazywa "przemocą społeczną", Louis jest zaskakująco uroczy.

Jego nowa książka, Kto zabił mojego ojca, jest trzecim z serii powieści politycznych, które przedstawiają biednych i represjonowanych Francuzów. To, co wyróżnia tę pracę, to to, w jaki sposób 26-latek nawiązuje bezpośrednie połączenie między polityką rządu a biedą i zacofaniem swojej rodziny.

"W mojej książce jest pewien paradoks" – mówi. "Z jednej strony jest to książka bardzo polityczna, jak Emile Zola J'Accuse, ponieważ mówię o francuskiej polityce i francuskiej historii. Ale z drugiej strony jest to bardzo intymna książka, ponieważ staram się pokazać, że decyzje podejmowane przez rządy wpływają na ciało mojego ojca. Decyzja Jacquesa Chiraca lub Emmanuela Macrona o zaprzestaniu opłacania lekarstw mojego ojca była dla niego równie intymna jak jego pierwszy pocałunek.

Pismo Louisa ma pochodzenie anglosaskie; pierwsze książki, które przeczytał, to seria o Harrym Potterze z JK Rowling. "Podobnie jak Harry Potter, czułem się odłączony od świata, w którym żyłem. Na początku Harry żyje z tą rodziną, nie łączy się z nimi, nie ma tych samych snów, tego samego języka i kiedy chodzi do tej szkoły, zdaje sobie sprawę, że cała jego historia była przed nim ukryta. To była jedna z książek, które uratowały mi życie i myślę, że jest o wiele lepsza niż wiele z tego, co nazywamy "poważną literaturą".

Jego pierwsza książka, Koniec Eddy, to autobiograficzna powieść opowiadająca o swoim brutalnym dzieciństwie w prymitywnym postindustrialnym miasteczku Hallencourt, gdzie dorastał jako homoseksualista w ubogiej rodzinie z nieświadomą matką i rasistowskim, homofobicznym ojcem. To była literacka sensacja, która zaszokowała francuskie kolumny, sprzedając w pierwszym roku 300 000 egzemplarzy. Jego druga książka, Historia przemocy, bada tematy rasizmu i uprzedzeń po prawdziwym epizodzie, w którym Ludwik został napadnięty seksualnie w Paryżu.

Louis opisuje Kto zabił mojego ojca jako "odyseja z powrotem do mojego dzieciństwa". Po ucieczce do Paryża jest w stanie powrócić do zrozumienia warunków – jak to nazywa "struktur opresji" – które sprawiły, że jego dzieciństwo było tak nieszczęśliwe.

Zastanawiam się głośno, dlaczego jego francuski akcent nie wskazuje na jego północne pochodzenie. Louis wyjaśnia, że ​​w Paryżu odkrywał wszystko na swój temat, od śmiechu po język ciała, próbując wymazać dzieciństwo z jego tożsamości i spróbować dopasować się do paryskiej burżuazji. Ale cieszy się, że nigdy nie stał się ich częścią. "Moje szczęście polega na tym, że francuska burżuazja nie jest zbyt przyjazna" – mówi. Czuł się wyobcowany przez swoich kolegów, w prestiżowym Ecole Normale Superieure w Paryżu, który czytał Gustave'a Flaubert w wieku 12 lat i poszedł do opery z rodzicami. "Teraz, gdy widzę burżujów, jestem przerażony i nie chcę być taki jak oni. U mnie zbudowali broń przeciwko nim. "

Okrucieństwo decyzji politycznych kryje się za językiem technokratycznym, wyjaśnia Louis. "Bezsensowne koncepcje, takie jak odpowiedzialność, zarządzanie, dobro wspólne" służą do maskowania gwałtownych decyzji podejmowanych przez rządy. Nie jest także fanem liberalnego prezydenta Francji, Emmanuela Macrona, i pochwalił krajowe reakcje na niedawne reformy, uosabiające jailów z giletów. "Moja teoria mówi, że duża różnica między [Donald] Trump i Macron mówią, że Macron rozmawia z językiem burżuazji – subtelnym, zindywidualizowanym językiem – podczas gdy Trump mówi jak głęboki Amerykanin, bezkulturowy miliarder. "

Główna koncepcja Louisa jest taka, że ​​istotą polityki jest eksponowanie jednego zestawu jednostek na przemoc i ochrona drugiej. "Jeśli jesteś pracownikiem fabrycznym we Francji i myślę, że prawdopodobnie jest gorzej w Wielkiej Brytanii, masz 50 procent większe szanse na śmierć przed 65 rokiem życia", mówi. "Kobiety umierają z powodu przemocy mężczyzn. Jeśli jesteś osobą koloru, możesz zostać zabity przez policję. Osoba LGBT ma czterokrotnie większe prawdopodobieństwo popełnienia samobójstwa ".

I probe into this comparison with the UK. Louis says that he observes the same patterns of exclusion in Britain as in France. He describes how Ken Loach’s I, Daniel Blake served as an inspiration for Who Killed My Father. For him they are one and the same: “If you are a poor person in Europe you have two options: either you go back to work and you die, or they take your welfare away from you and you die.”

This scholar of sociologist Pierre Bourdieu scolds my use of the word “system”, which subconsciously removes responsibility from political leaders for their actions. “The more you have knowledge, power, culture you are responsible for what you do. People give sociological excuses for the dominant and not for the dominated.”

Yet, if politicians can take away with one hand, with the other they can give. Louis draws hope from Angela Merkel’s snap decision in 2015 to allow refugees to enter Germany: “Merkel changed the lives of almost one million people. Can you imagine?”

He sees his book as a political tool to allow people to change themselves and fight injustice. He decries the recent depoliticisation of culture, what he calls “the ideology of literature” that encourages artists and writers to stay out of politics. “It was a reaction against Jean-Paul Sartre, against Simone de Beauvoir, against Marguerite Duras. Even people who liked me warned me to stay away from politics for my career.”

Despite his grim diagnosis of western society, Louis remains upbeat and hopeful. “After Who Killed My Father, I received thousands of letters from people telling me about their lives.” He smiles. “This is what I wanted, people to talk.”

Who Killed My Father by Edouard Louis, translated by Lorin Stein, is published by Harvill Secker, £10.99

Wspieraj wolne dziennikarstwo i zasubskrybuj Independent Minds

.

[ad_2]

Source link