Przełom w NASA: jak dziwaczna „wskazówka” ujawniła obcy obiekt na skraju Układu Słonecznego | Nauka | Aktualności

Przełom w NASA: jak dziwaczna „wskazówka” ujawniła obcy obiekt na skraju Układu Słonecznego | Nauka | Aktualności

[ad_1]

W 1977 r. NASA uruchomił swój program Voyager, aby użyć dwóch sond robotycznych – Voyager 1 i Voyager 2 do badania zewnętrznego Układu Słonecznego. Naukowcy obliczyli datę rzadkiego zjawiska, które oznaczało, że wszystkie planety najbardziej oddalone od Słońca były idealnie wyrównane. Pozwoliło to sondom Voyagera sondować, by przelatywać przez przestrzeń z prędkością węzłów, ciągnięty przez grawitację planet.

Voyager 2 dotarł do Jowisza w niespełna dwa lata, zanim został katapultowany głębiej w kosmos przez duży ciąg grawitacyjny, ostatecznie docierając do Neptuna na krawędzi Układu Słonecznego.

Brian Cox ujawnił podczas swojej serii BBC „The Planets”, w jaki sposób sonda badała księżyce planety, zauważając, że jest dość bizaree.

Powiedział w zeszłym miesiącu: „To, co dzieje się w słońcu, pada na cienką warstwę lodu azotowego, przechodząc i podgrzewając warstwę ciemniejszych cząstek o metr poniżej powierzchni.

„Różnica wynosząca zaledwie cztery stopnie Celsjusza wystarczy, aby ciepło promieniowało i odparowywało zamrożony azot, tworząc gaz.

„Ten gaz jest pod ciśnieniem i ostatecznie przebija się przez lód azotowy niosący te ciemne cząsteczki i wytwarzający gejzery Trytona.

„W najdalszych zakątkach Układu Słonecznego słabe światło Słońca wciąż wystarcza, by zasilić najbardziej odległe cuda geologiczne”.

Jednak, aby wyjaśnić największą tajemnicę Tritona, NASA musiała myśleć nieszablonowo.

Dr Cox dodał: „Ale to nie może wyjaśnić reszty tajemniczych funkcji Tritona.

„Ukształtowanie terenu na taką skalę mogło być stworzone tylko przez o wiele potężniejszą siłę,

„Wydaje się, że trop czai się na dziwnej orbicie Tritona.

„W przeciwieństwie do każdego innego dużego księżyca w Układzie Słonecznym, Triton krąży w przeciwnym kierunku niż spin planety”.

Dr Cox wyjaśnił, w jaki sposób agencja kosmiczna wystawiła Tritona na obcy obiekt systemowi Neptuna.

Kontynuował: „Oznacza to, że jest bardzo mało prawdopodobne, aby Triton i Neptun powstały w tym samym czasie.

„Jeśli utworzyłeś planetę i księżyc z tej samej zapadającej się chmury gazu i pyłu, to mają tendencję do wirowania i orbitowania w tym samym kierunku.

„Najbardziej prawdopodobnym wyjaśnieniem jest to, że Triton jest gościem systemu Neptuna”.

Dr Cox ujawnił również podczas tej samej serii, jak Voyager badał Urana.

Powiedział: „Prawie dziewięć lat po opuszczeniu Ziemi Voyager zbliżył się do zupełnie nowej klasy planet.

„Podobnie jak Jowisz i Saturn, górna atmosfera planety składa się głównie z wirującego wodoru i helu.

„Ukryty pod powierzchnią leży egzotyczna, lodowata mieszanka metanu, amoniaku i wody.

„Ale w przeciwieństwie do innych gigantów gazowych, Uran jest niemal pozbawiony cech”.

Doktor Cox wyjaśnił, dlaczego Uran był jak nic, co NASA widziała wcześniej.

Dodał: „Przez cały czas, gdy Voyager wpatrywał się w planetę, widział dziesięć formacji chmur.

„I wkrótce odkryliśmy dlaczego.

„Uran, w -224C to najzimniejsza planeta w Układzie Słonecznym – pierwszy z lodowych olbrzymów – w stałym stanie głębokiego zamrożenia.

„Voyager spędził zaledwie sześć godzin z Uranem i gdy jego spojrzenie rozszerzyło się, zajęło cały system”.

[ad_2]

Source link